Martı Jonathan Livingston

Mordoğanın Kütlücek sahilinde canm arkadaşım Gonca'mla keyif yapmaya indik.Ama bir baktık ki kitaplarımızı evde unutmuşuz. Üzülmek için bir kaç dakika bile geçmeden sahildeki büfenin halka açık bir kütüphanesi olduğunu öğrendik. Çoğu kitap kendilerinin olsa da bazı kitaplar sahile gelen müşteriler tarafından unutulmuş. Ne kadar üzücü biir durumdur kitabını kaybetmek bilirim.

Kitaplar içerisinde seçim yapmak pek kolay olmasa da daha önceleri de okuduğum Jonathan'ı görünce dayanamadım. Çerez gibi hemen biteceğini bildiğimden kaptım kitabımı.

Deniz öyle muhteşemdi ki...
Hava ne çok sıcak ne de üşütecek derecedeydi.
Tam kitap okumalıktı anlayacağınız.

Bu kitabı okumayanınız varsa ki inşallah yoktur. Lütfen en kısa zamanda edinin ve okuyun...

Kitap kendi hayallerinin peşinden giden bir Martı... Ona sadece bir martı demek ayıp olur. Jonathanı anlatıyor. İçinden çıkarılacak çok güzel dersler var. Altı çizilecek, hayat felsefesi olacak düşünceler var. Ve bunların hepsi o küçücük Jonathan'ın başının altıından çıkıyor.

Jonathan bir Martı ama hayattaki tek gayesi alçaklardan uçup insanların ellerinden yiyecek kapmak, ağzını açıp gözünü kapatmak olmasını istemeyen bir Martı. Onun tek amacı daha güzel uçabilmek. Çünkü Jonathan'a göre diğer kuşlar deli hızlarda gökyüzünün en yükseklerinde uçarken kendisinin de yapabileceğini kanıtlamak için diğer martılar gibi olmaması gerekiyor.

Çok çalışıyor Jonathan...

Saatlerce uçuyor

En yükseklere çıkıp kendini denizin üzerine hızla itiyor...

Bazen çakılıyor, bazen takla atıyor. Ama vazgeçmeden deniyor. Çünkü amacına ulaşabilmesi için pes etmemesi gerektiğini biliyor.

Bazen aç kalıyor

Ama hep daha fazla çalışıyor. Diğer martıların da dikkatini çekmeyi başarıyor. Sürgün ediliyor...

Diğer martılara kötü örnek olabileceği için onlarla görüşmesi yasaklanıyor.

Ama pes etmiyor.

Yalnızken daha çok çalışıyor. Ve başarıyor... Hayallerindeki gibi en yüksek hızla denize kendini bırakabiliyor, hayallerindeki gibi gökyüzünün en üstüne çıkmayı başarabiliyor.

Devamı mı...

Bence siz okuyun derim..

Nazarköy

 Her rengi severim aslında ama mavi başkadır...
Gözlerim kahverengi ama ben çok güzel mavi bakarım derim hep:) Bu güzel köy de masmavi işte. Bence herkesin hayatında bir yapılacaklar listesi olmalı. Gidilecek yerler, tanışılacak insanlar özel mekanlar olmalı. Nazarköy' de benim için bu yerler arasındaydı.

İnsanın en yakın arkadaşları İzmir'de olunca tabi bu yerlere gitmek de daha kolay oluyor. Benim canım arkadaşım Dileğimle gittim Kemalpaşa'nın Nazar köyüne. İyiki  de gitmişiz işte.

 Köye gidişin bir kaç yolu var ama biz otantik bir yolculuk yapmak istedik. Şoförümüzde sağlam olunca bizi dağ yollarından Kaynaklar tarafından gittk. Köylerin içinden geçtik. Yağmura yakalandık. Ama hiç acaba gitmesek mi diye düşünmedik. Çünkü güzel yerler güzel insanlarla keşfedilmelidir. Nazarköy de öyle işte. Köyün geçim kaynağı iki şeyden oluşuyor bence :) İsmini aldığı nazar boncuğu ve gözlemesi :)

Evet kesinlikle gözlemesi bir harika. Yanına da mutlaka açık ayran alın. Her köşe başında bir gözlemeci mevcut. Köyün her bir yerinde nazar boncuğu var. Bu köye nazar değmez arkadaş :) Bizim dostluğumuza da değmesin zaten.

İzmir'den 1 saat ucaklıkta bir yer. Dağ yolundan giderseniz biraz yol uzuyor. Yolda telefonlar da çekmiyor aman dikkat :)

 Boncuk şenlikleri oluyormuş her yıl. Ona denk gelemedik belki ama çok güzel hediyelikler aldık. Tabi ben her zamanki gibi magnet aşkımdan vazgeçemedim:) ve el yapımı kolyeler. El emeği göz nuru hepsi öyle güzeller ki . Rengarenk. Çok çok sevdim ben bu köyü. Umarım tekrar gitmek de nasip olur

 İşletmelerin başında genellikle kadınlar var. Erkekler nerede diye hiç sormak gelmedi aklımıza :) Ama sanırım onlar asıl kaynağını oluşuruyorlar. Yani nazarboncuğu yapımını yapıp işleme sanatını ve satma işini kadınlarına bırakıyorlar. Oradan mutlaka kendinize el yapımı kolyelerden ve kocaman nazar boncuklarından alın :)

#Nazarköy #Kemalpaşa #İzmir #2015