Geyikli Park

 Sunay Akın kitabın ismini Taksim deki geyik heykelinden yola çıkarak koymuş. Içerisinde hayretlere düşüren bir çok tarihi hikaye var. Arastırıp yazdığı bu kitabı düzenleyebilmek için çok yol katettiğini düşünüyorum. Çünkü hemen hemen her himayesinde mutlaka gorustugu ve bilgi aldığı kisiler var.
Kitabin ilk başı Çanakkale Savaşındaki Nusrat 'dan bahsediyor. Bizler Nusratı hep anlatırken aslında Ertuğrul adındaki uçağımızı nasıl unuttuğumuzdan başlıyor. Öyle ki duşman donanmasını boğaza gömen Nusrat eğer Ertuğrul olmasaydı bunu başaramayacak ve destanlara konu olamayacaktı. Çünkü nusrat mayınları döşedikten sonra düsman donanması bu mayınları temizlemişti ve bunu teapit eden Ertugrul isimli derme çatma tamir edilen uçağımızdı. Çünkü boğazım mayınlardan temizlendiğini göklerde süzülüp görmüş ve tekrar mayın döşenmesine vesile opmuştur. Mayınların tekrar döşendiğinden bir haber duşman donanması ise geçiş güzergahında sulara gömülmüştur. O mayınlarin nereden be ne sekilde geldigini ise kitabı okuyarak ogrenmenizi isterim.
Bazı konularda aynı görüşte olmasam da bir çok hikayesinde yepyeni araştırmalara sebep olmuşturm kitabın hemen hemen her bölümünde birbirleri ile kan bağı olan yazarlarımızı keşfediyorsunuz. En sevdiğim Sabahattin Ali nin çocukluğu , Nazım ın hikayesi , Istiklal Marsimizin dogusu ve neden notalarınin bu sekilde olduğu , Osmanlı zamaninda ramazan aylarında mahyanın nasıl islendigi ve bunun bizlere getirisi. Mahya ustasının uzaya yolculuğu ve hayalleri. Savaş zamanı cocuklarimiz ve bunlarin neden hic bir yerde anlatilmadigi. Turk sinemamızda anlatilmıs pilot vecihi nin aslinda gercek yasami ve bu filmi ilk kez izleyen torununun salonu uzulerek terketmesi.... ve dahası...

 Sunay Akın kitabı tabiki isminden anlasilacagi uzere gezi olayları ile sonlandiriyor. Ve cok eskilerden olan topçu kışlasının doğumu yaşamı ve ölumunu anlatırken tekrar diriltilmesini kendi penceresinden anlatmış.
Yazın hava cıvıl cıvılken okunacak bir kitap degil. Cunku oyle roman gibi oku geç yapamıyorsun. Sasırıyorsun arada bırakip arastirma ihtiyacı duyuyorsun. Ama okuyor musun evet okuyorsun. Suruklenmesende merak seni bi yere kadar getiriyorm gerisi sabır işi :))

Yukarıdaki fotograf Sabahattin Alinin cocuklugü :)))

Keyifli okumalar :))

Son Ada

Şu ana kadar Zülfü Livaneli hic okumamış biri olarak bu kitaba manevi kardeş banu sayesinde başladım :) iyi ki okumuşum.
Yaşar Kemal diyor ki " Zülfü  büyük kapıdan bu romanıyla girmiştir. " basit ve anlaşılır bir dille yazılmış bir roman. Son umut son sığınak olaral anlattığı bir adada yaşanan insanlık hiyerarsı anarşi ve diktatörlüğün yanında insanların bunlardan kaçarak kendini soyutlamasını anlatıyor. Ve bu soyutlama uzadıkça eski düzene olan özlem ve tutkularının sonuçlarını gösteriyor. Bir kafa kaldırış var, bir boyun egme var. Zorlama yok ikna ve insanların aç gözlüğünün sebeplerini saklamak var. Zamanın her anında karşımıza çıkan bir lider var. 50 yıl 500 yıl once ya da simdi ya da bir 5 yıl sonram her yerde olan bir rejime aşk var. Bu rejimi kullanarak insanları tutsak etmek var. Sebebi sorgulamayan insanların sebepsiz bir görüşe saygı duyarken diger insanları otekilestirip ayırması var. Var oglu var....

Son ada hepimizin bir sığınağı hepimizin bir hayali aslında. Kafamızı alıp gideceğimiz bir yer. Gozlerimu kapattığımızda oradayız. Yalnızız.

Ve martılar var... sessiz cığlıklar atan martılar. Kitabin baş kahramanılar. Martı olmak ya da martıları katletmek. Kimin yanında olacağını bilmek.

Bazen düşüncesizlikler içinde kıvranan bir hayaller ülkesinde yasadığımızı düşünüyorum. Sevgi ve saygıdan yoksun. Her görüşü dinleyip ona saygı duymak varken katletmekten korkuyorum.

Çünkü insan en iyi kendini tanır. Bu kitapta da tanıyacağınız birileri mutlaka vardır.

Çingene

Çingene , Ahmet Mithat Efendi toplumsal ayrışmanın sebep ve sonuçlarını anllattığı kitabında eşitlik kavramının ırk temeli üzerine kurulmasına isyan ediyor. Insan denen mahlukun yaradılışça birbirine denk olduğunu medeni olmanın ise eğitim ve görgü ile mümkün olabileceğini dolayısıyla fertler arasında eşitliğin değil ama farklılığın ancak bu açıdan gözetebileceğini ortaya koyuyor. /arka kapak

Bu kitap büyük bir ustalıkla yazılmış ve sonu insani hayrete düşürüyor. Şems Hikmet soylu bir ailenin beyfendi tabirine uygun yetişmis ve validesinin sözünden çıkmamıs bir genc. Ziba ise Eski istanbulda Alibeyköyde yaşayan bir çingene kız. Şems Hikmet kendi nefsine bile itiraf edemeyecek kadar meftun bu kıza. Soyu çingene olmasi sebebiyle nikahlanabilmek bir yana onunla bir kaç dakika oturup konuşmak bile utanç sebebi olabilir. 

Kitapta Ziba 'yı egitip medeniyeti ögretmeye çalışması , ona çingenelikten kalan davranışlarını unutturması anlatiliyor. Tabi bunu yaparken kendi soyly tarafının görüşleri de var ve bunlardan kaçamıyor. 

Insanların medeni olması hep ırkına bağlatılır ama Ahmet Mithat bunun eğitımle olabilecek bir sey gibi isliyor. Ve başarılı bir anlatimla. 

Kitap çok eski zamanda yazilmasi sebebi ile bazı kelimelerin anlamıni bilmediğimden sürekli alt notlara bakıyorsun ama bir zaman sonra o kelimelere aşinalığın artıyor. Ilk defa duysan da sana bir çagrışım yapmaya başlıyor. Gunumuzde de yasanan olayların sebep ve sonuclarini bir pencereden gosteriyor.

Ağır bir dil kısa bir roman.

Keyifli okumalar.

Posta Kutusundaki Mızıka

Sen nasıl güzel , sen nasıl muhteşem izler bırakan bir kitaptın. Etkisi ne zaman geçecek bilmiyorum ama hiç geçmesin istiyorum. Hep devam etsin hep bana Sevgili Dost desin . Tadı damağımda kaldı. Öyle güzel tad bıraktı ki bende bundan sonra gelecek olan gercekten çok çok iyi bir kitap olmalı. Ya da olmamalı bu tad bende kalmalı.

Ali Ural ın 61 adet mektubundan oluşan bir kitap bu. Okurken sanki 49. Baskı değil de sararmış ara ara harfleri karışmış mürekkebi dağılmış el yazısı gibi hissediyorsun. Bu kitabi sana yazdı. Sen iyi hisset kendini.  Sen insan hisset kendini , insanliğı hisset diye yazıldı sanki. 

Hangi birini anlatsam ki. Birini anlatsam biri eksik kalır. Birini hatırlasam digerinin boynu bükük kalır. Ah sen kitap ne guzeldin. Hele ki sonbaharı tasvirin. Gözlerimi kapatıp bunları yazarken nasıl nerede ne düşünüyordun da bu cumleler cikti diye dusundum. Enfestin. 

"Sevgili Dost ,

Şu günlerde iyi misin sorusuna herkes aynı şekilde cevap veriyor. Bu ortamda ne kadar iyi olunabilirse o kadar iyiyim. Ic karartıcı haberler birbiri üstüne bir felaket kolajı gibi yapışıyor. Yapişıyorda çantasını çaldirmamak icin trenle peron arasına sıkışıp parçalanan kadin, aksam yemeginu istahla yememize mani olamiyor. Ormanlara atılan mazlum cesetler izleyecegimiz bir futbol macinin keyfine golge dusurmuyor. Sevdigimiz insanlara karsi yapilan buyuk haksizliklar karsisinda bile dudaklarimizdan ancak bir kac zayif cumle dokulebiliyor. Uzuntu kalbe inemiyor. 

"Sevgili Dost ,

Şimdu kibritini çak ve bana insanlarin birbirlerinin acılarından nasıl zevk aldığını anlat. Diyelim bunu anlatamadın, o zaman yanıbaşlarında kendilerine ihtiyaç duyan birine karşı gösterdikleri kayıtsızlığı açıkla. Bunu da mı açıklayamadın, o halde Goethe 'nin Genç Werther 'in Acıları'nda sorduğu şu soruyu cevapla : 

'Nasıl oluyor da insanı mutlu eden bir şey , aynı zamanda onun felaketinin de kaynağı oluyor ! ' 

Sevgili dost tavsiyemdir. Hem de şiddetle tavsiyemdirm bu kitabı oku. Başucuna koy. Açıp açip tekrar oku bıkmadan oku.

Insan denince hatırlanıyor muyuz ?


Kitaba notum 10 uzerinden 9 :) 1 puanı sevgili dost tabirinin çok sık kullanilmasi bazı yerlerde görmemezlige sebep oluyor. Bunun dışında mükemmell 😊😊😊

Freud'un Kız Kardeşi

Sigmund Freud un gerçek hayatından kesitlerin anlatıldığının söylendiği bu kitap Avrupa Birliği Edebiyat Ödülünü almış bir kitap. Buna pek şaşırmamak gerek çünkü kitabın genelinde yahudilere yapılan işkenceler ve o dönemki Almanya hayranlığı anlatılmış. Kitapta Freud'un kız kardeşi olan Adolfina nın hayatı var. Gerçekten böyle bir hayat yaşanmış mı bilmiyorum. Ama beni kitapta etkileyen en önemli kişi Klara. Adolfina nın arkadaşı. Freud ile girdiği kadın-erkek eşitliği hakkında olan tartışması nasıl bir dönemin yaşandığını ve Freud un kadınları nasıl aşşağıladığını anlatıyor.

-Toplum yeniden düzenlenmek zorunda dedi Klara. Farklı temeller üzerine kurulması gerekecek, hiç kimsenin mağdur olmaması ıçin kadınlarında sonunda esirlikten kurtulması için.

-Kadınlar daha farklı varlıklardır. Egitimdeki degisim ve is hayatına atılım kadının hassasiyetini ve nezaketini kaybetmesine neden olacaktır. Boylece bizim kadınlık idealimiz kaybolacaktır.

- Sizin kadınlık idealiniz kimi ilgilendiriyor ki ? Bize erkeklerin uydurduğu idealler gerekmiyor, bize özgürlük ve eşitlik gerekiyor.

Yine aynı Klara deli insan ve normal insan arasındaki farkları anlatmaya çalışıyor. Her normal insanın birbirine benzer normallikte olduğunu fakat her deli insanın farklı bir delilik icinde olduğunu söylüyor.

 Kitabı arka kapağında yazan ilk cümlenin etkisi ile aldığım doğrudur.
"Bağlayıcı olması gerekir kardeşliğin. Öyle umulur. Kardeşler birbirlerine borçludur ya; bir soluk bir omuz bir teselli..." Adolfina Freud un kız kardeşi diğer kız kardeşleri hakkında da bir çok bilgi var ama asıl kitap Adolfina nın çocukluğunu anlatması ile başlıyor. Bir insana bağımlılığın sonuçları yalnızlığı gerektirse bile buna hiç bir suçluluk duymadan gitmesini anlatıyor. Deger vermek ve kıymet bilmeyi annesi tarafından bile işkenceye maruz kalan fakat annesinin son anlarında yanında olan yalnızlık içindeki bir Adolfina anlatılıyor. Yahudiler ve alman hayranlığının nasıl iç içe olabileceğini anlatıyor.

Son olarak kitabın başı ve sonu arasında kopukluk olsa da kısa bir sürede biten güzel bir roman. En ufak bir dokunmayı bile cinsel dürtü olarak sebeplendiren ve kokoini tedavilerdr kullanıp bunun iyi olduğunu savunan fakat daha sonra cikan zararlarından dolayı bundan vazgeçen bir Freud un çocuklugunu okumak bazen sinir bozucu oldu. Aile kavramının nasıl ve neden oluşmadığını okumak için buyrunuz #Freud'unKızKardeşi �

📚📚😊☺

Uçabileceğini Hayal Eden Tavuk

Geçtiğimiz günlerde arkadaşımın 1.5 yıldır beslediği pıt pıt Pakize isimli tavuğu mahallemizdeki bir sokak köpeği tarafından bogularak öldürüldü. Arkadaşım bundan çok etkilenmişti ama biz biraz hafife aldık sanırın. Bize göre alt tarafı tavuktu 😕

Bu olayın üzerine D&R da gezerken bu kitabı gördüm. Hiç bir yazısını okumadan araştırmadan aldım. 

Kitabı iki saatte bitirdim ama o gün sürekli Filiz'i düşündüm.

 Kitapta Filiz isimli bir kümes hayvanının artık yumurta yumurtlayıp pazara götürüp satılmasına dayanamadığı ve kümesten özgür bir hayata çıkarak sadece bir tane kendisi için bir tek yumurta yumurtlamak istemesini ve doğacak olan bebeğini büyümeyi hayal etmesini anlatılıyor . Bu hayalenib peşınde başına gelenleri okudukça tavuklarında bir duygusu olabileceği hissine kapılıyorsunuz. Her yaşa hitap eden bu fabl sizi bambaşka bir düşüncelere götürüyor.

Son olarak tavuklarında bir duygusu olabileceğinden ziyade hayvanların tamamının bazen insanlardan hatta çoğu zaman insanlardan daha çıkarsız ve vefalı olabileceğini görmemize neden oluyor
 Kisaca tavsiye listemde ust siralarda her yas icin ;)

Okuyun diyorum :)

Hayat Cok Garip, Vapurlar Falan !

Hayat ne garip! Vapurlar gibi. Ya iskele oluyorsun herhangi bir ülkenin karasularına ait bir denizde ya da bir vapur oluyorsun o karasularında bağıra çağıra başka bir karaya.
Ya bir vapur olup demirleyecek bir liman arıyorsun kendine ya da iskele olup sana demirleyecek bir vapuru bekliyorsun. Iskele oluyorsun bir sure kadar, geliyot vapurlar ve tıpkı Tanrının senin hayatında kalacak insanların ne kadar kalacaklarını çizdiği gibi hayatta bir zaman aralığında gelip bir zamab aralığında gidiyorlar. Insanları Tanrı getiriyor sana ve Tanrı götürüyor. Ya da vapur oluyorsun işte... bir karadan başka bir karaya dolaşıp duruyorsun.
Ben iskekeydim, hep o ülkeye ait karasularında bekledim. Cok vapurlar geldi gecti . Her vapur gittiginde ben kapilarimi kapattim. Denizden rica ettim yanastirmadi yeni vapurlari. Sert sesli dalgalarınü vurdu kıyılarıma, direklerim üşüdü. Ben kapattım kapılarımı. Govdeme asılı traktör tekerlekleri ile dertlestim. Martılar kondu çatılarıma zeminlerimde insanlar dolaştı, balıklar gıdıkladı temellerimi, midyeler yapıştı betonlarıma yengeçler kıskaçladı bacaklarımı.
Ben iskeleydim, martılarla çığlıklar attım kimse duymasın diye. Denizle beraber ağladım camlarımdan akan yaşlar belli olmasın diye , bulutlara yalvardım her sabah çiğ düsürdü üzerime. Yagmurlar gecti uzerimden. Firtinalar boranlar koptu, ben kalkmadım yerimden. Bir vapur bekledim hep gelmesinu duşledim, gelip demirlemesini.
Insanlar kustu bana vapurları yanaştırmadığım için kıyılarıma, ağzı şarap kokan bir sarhoş kucağımda uyudu, tinerciler kırdı kömür gözlerimin camlarını, yokuş aşağı inen bir fahişe kustu duvarlarıma, bir kadını vurdular en kuyty köşede, kanlar içinde yığıldı yere.
Yagmurdan rica ettim yıkadı camlarımı çatılarımı, denize yalvardım temizledi kıyılarımı ben hep o vapuru bekledim. Hic beklemedigim , beklemek istemedigim bir anda deniz haber verdi bana. Oradan bir vapur kalktı, oradan bir vapur vakur..
Gozlerim bogazı bekledi. Bir Aralık akşamında bir vapur boğazdan geçti, salınarak marmaraya girdi, bütün iskeleler onu gözledi. Rica ettim denize suları duruldu, buluta yalvardım üzerimden çekildi,  güneş daha bir aydınlattı kıyılarımı , martılar üzerimde şarkılar söyledi. Vapur geldi yanaştı kıyılarıma, govdeme asılı traktör tekerlekleri kuş tüyü bir yatağa uzatırcasına yaklaştırdı vapuru bana., vapur demirledi.
Ne vapurlar gördü gözüm ondan sonra hiç kızmadım gögsumde uyuyan sarapciya , tinerciler gelmedi daha , fahise kusmadı duvarıma kimse kufur ederek gecmedi kiyilarimdan ve kimseyi vurmadılar koselerimde.

Hayat ne garip degil mi ? Vapurlar falan !