Ya bir vapur olup demirleyecek bir liman arıyorsun kendine ya da iskele olup sana demirleyecek bir vapuru bekliyorsun. Iskele oluyorsun bir sure kadar, geliyot vapurlar ve tıpkı Tanrının senin hayatında kalacak insanların ne kadar kalacaklarını çizdiği gibi hayatta bir zaman aralığında gelip bir zamab aralığında gidiyorlar. Insanları Tanrı getiriyor sana ve Tanrı götürüyor. Ya da vapur oluyorsun işte... bir karadan başka bir karaya dolaşıp duruyorsun.
Ben iskekeydim, hep o ülkeye ait karasularında bekledim. Cok vapurlar geldi gecti . Her vapur gittiginde ben kapilarimi kapattim. Denizden rica ettim yanastirmadi yeni vapurlari. Sert sesli dalgalarınü vurdu kıyılarıma, direklerim üşüdü. Ben kapattım kapılarımı. Govdeme asılı traktör tekerlekleri ile dertlestim. Martılar kondu çatılarıma zeminlerimde insanlar dolaştı, balıklar gıdıkladı temellerimi, midyeler yapıştı betonlarıma yengeçler kıskaçladı bacaklarımı.
Ben iskeleydim, martılarla çığlıklar attım kimse duymasın diye. Denizle beraber ağladım camlarımdan akan yaşlar belli olmasın diye , bulutlara yalvardım her sabah çiğ düsürdü üzerime. Yagmurlar gecti uzerimden. Firtinalar boranlar koptu, ben kalkmadım yerimden. Bir vapur bekledim hep gelmesinu duşledim, gelip demirlemesini.
Insanlar kustu bana vapurları yanaştırmadığım için kıyılarıma, ağzı şarap kokan bir sarhoş kucağımda uyudu, tinerciler kırdı kömür gözlerimin camlarını, yokuş aşağı inen bir fahişe kustu duvarlarıma, bir kadını vurdular en kuyty köşede, kanlar içinde yığıldı yere.
Yagmurdan rica ettim yıkadı camlarımı çatılarımı, denize yalvardım temizledi kıyılarımı ben hep o vapuru bekledim. Hic beklemedigim , beklemek istemedigim bir anda deniz haber verdi bana. Oradan bir vapur kalktı, oradan bir vapur vakur..
Gozlerim bogazı bekledi. Bir Aralık akşamında bir vapur boğazdan geçti, salınarak marmaraya girdi, bütün iskeleler onu gözledi. Rica ettim denize suları duruldu, buluta yalvardım üzerimden çekildi, güneş daha bir aydınlattı kıyılarımı , martılar üzerimde şarkılar söyledi. Vapur geldi yanaştı kıyılarıma, govdeme asılı traktör tekerlekleri kuş tüyü bir yatağa uzatırcasına yaklaştırdı vapuru bana., vapur demirledi.
Ne vapurlar gördü gözüm ondan sonra hiç kızmadım gögsumde uyuyan sarapciya , tinerciler gelmedi daha , fahise kusmadı duvarıma kimse kufur ederek gecmedi kiyilarimdan ve kimseyi vurmadılar koselerimde.
Hayat ne garip degil mi ? Vapurlar falan !
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder