Doğma büyüme Istanbulluyum. Üniversite döneminde 4 yıl kadar uzun bir süre dışarıda kalmış olsam da o zamanlar Istanbul'u özlemem diye düşünürdüm. Taa ki Ahmet Ümit'in Istanbul Hatırası adlı kitabını okuyana kadar.
"Byzantion"
Nasıl sevmiştim Istanbul'u. Pisman olmuştum kaçıp gitmek isteyişimden. Halbuki boğaz köprüsünden geçerken çocukluğumdan beri bir sağa bir sola bakardım. Sanki sağa baksam soldaki muhteşem manzarayı kaçıracağım diye üzülüdüm. Ahmet Ümit istanbul hatırası ile fethetti tekrar benim gözümdeki Istanbul'u.
Bu sebepten beklentim çok büyüktü bu kitaptan. Aylarca çıkmasını bekledim. 1. Baskıya yetişemedim bu sefer 2. Baskıda aldım kitabımı.
Kitap hakkında anlatılacak çok şey var aslında. Ilk okuduğumda Başkomserin hiç uyumaması canımı sıkmıştı. Hatta arkadaşım okumaya başladığında ona başkomserin kaç gün uyuduğunu not almasını söylemistim. Kitap 3 günlük dünya gibiydi. Yılbaşı gecesi başladı 3 Ocak tarihinde bitti.
Keto ve Musti favori karakterlerimdi fazla görünmeselerde. Katil kim sorusunun cevabını hemen bulamadım. Çünkü Engin'i öldüren ben bile olabilirdim. Şüpheli o kadar çoktu ki. Bir ara Ahmet Ümit'in öldüreceğini bile düşünmedim değil :)
Her olayın gezide bitmesi bazen kitaptan kopardı beni. Gözüne ne oldu ? Gezi de oldu ! Bu kadına ne oldu ? Gezi de oldu ! Bu eve ne oldu ? Gezi de oldu. Kitabın Beyoğlunda geçmesi tabi ki çoi etkili ama tam en heyecanlı yerinde her şey oraya bağlanınca Engin 'i de bilmem kaç numaralı tomalı polisin ya da elinde limon su ve gaz maskesi olan bir direnişçinin öldürmesi bile hiç şaşırtmayacaktı.
Sonunda şaşırdım mı ? Hayır. Istanbul Hatırası 'nda gerçekten katili son ana kadar tahmin bile edememistim. Ama yine de beklentimi karşılamasa bile Ahmet Ümit gibi muhteşem bir adamı kaleminden çıkan her kitap benim kitaplığımda bulunmalı kıpırdamamalı.
Polisiye romanı ıslerken içine aşkı boğmadan, sıkmadan koyması da bir başka güzellikti. Bizim balkanların meşhur türküsü vardır. Alişle Zeynep diye. Ahmet Ümit bunu bilir mi bilmem tabiki ama brn bu türküyü (hikayesini) ne kadar çok seviyorsam Ali ve Zeynep'in hem iş hem aşkı aynı anda tüm masumiyetiyle yaşamalarını da o kadar çok sevdim
Tavsiye edilir ;) iyi okumalar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder