Bu kitap hakkında çok şey söyleyebilirim.
Birincisi kapağı çok güzel, ortaokul yıllarımda okuduğum bir kitaptı. O zaman çok sevmiştim. Ismi de insanı gerçekten çekiyor. Sevimli geliyor sana.
Ikincisi kitap lise yıllarımdayken 100 temel eser içerisindeydi. Okumak için sıra gelmedi daha önce okuduğum için ertelemiştim.
Ücüncüsü bu kitap yıllarca çocuklara okutuldu. Ama şu an müstehcen kelimeler olması sebebiyle yasaklandı.
Dördüncüsü bu kitap sadece 12 günde yazıldı.
Bu yasaklamalardan sonra tekrar kitabı farklı bir bakışla okumak istedim.
Kitaptan etkilenmemek diye bir şey varsa eğer bu bana göre değil. Çünkü okuduğun şey seni etkilemiyorsa , sana bir şeyler verip senden bir şeyleri götürmüyorsa pek de başarılı değildir.
Hep söylerim yazmak kalıcı hale getirmektir bir şeyleri nesillere aktarabilmektir. Yazan ve okuyan hatta dinleyen aynı düşüncede olmak zorunda değil. Zevkler ve renkler dediğimiz ayrımlar olmasa neyi tartışacağız?
Kafama takılan şey bu kitaba küfürler yeni mi girdi ! 100 temel eserin içine koyulacağına karar veren kimseler benim gibi ismine bakıp bu çocuklara uygundur mu dedi ?
Kitabın içinde aklımda kalan küfürlü kelimelere gelince ablasına orospu diye bağırması.
Kitap ilgisizlik ve yoksullukla birlikte ailesi tarafından hiç bir işe yaradığı düşünülmeyen ufak Zezé hakkında. Zezé 5 yaşındadır fakat ailesi kendisinden ve yaramazlıklarından bıkması sebebiyle yaşı büyütülerek okula gönderilmiştir.Aslında çok zeki bir çocuk öğrenmeye açık ve pek hevesli. Sadece ailesinin ilgisizliğinden dolayı işi haytalığa vurmuş. Bunu kendisinin şeytanın oğlu olarak düşündüğünden olduğunu söylüyor.
Yaramazlıkları insanı öldürebilecek türden. Fakir olmanın çok kötü olduğunu düşünüyor ama savurgan bir çocuk değil. Insanların kendisini sevmediğini ve onu dövmeye alışık olduklarını bildiğinden dayak yemekten de korkmuyor. Ailesi tarafından şımartılmış değil ama içindeki dünya bambaşka. Öyle ki bir gün ailesinin her bir bireyi tarafından dövülüyor.
Fakir ve zengin ayrımını noel kutlamalarında belirtiyor. Hiç bir noelde hediye almadığını ve isanın onu lanetlediğini ve hiç sevmediğini düşünüyor.
Bir gün portekizli Portuga ile tanıştı. Ve tüm günlerini birlikte geçirmeye başladılarm ailesinden ilgi ve sevgi göremeyen Zezé Portuga'nın sevgisine bağlandı.
Kitabın devamında ise yine Zezé'nin hayalleri , hayal kırıklıkları var. Yine ilk okuduğum gün gibi çok sevdim bu kitabı.
Kısa bir sürede yazılmasına rağmen olaylar birbirinden kopuk değil ve gerçekten insana o duyguyu yaşatıyor.
Bu arada şeker portakalı ismini de şuradan alıyor. Yeni bir eve taşınıyorlar ailecek , bütün çocuklar kendilerine bir ağacı sahipleniyorlar. Zezé pek sevilmediğinden ona ise küçük bir şeker portakalı kalıyor. Günlerin çoğunda hayallerine ortak ediyor şeker portakalını.
Sonuç olarak ; 8 ya da 9 yaşlarında okutulmamalı!!Çünkü kitabın anlamını kavraması ve gerçekten bu kitabı unutmaması gerekir. Kişiliğinin oluştuğu dönemler aslında ileride nasıl anne ve baba olacaklarını da belirliyor. Ilgisizligin sonuclarini kavramalı . Bu yuzden tam zamanında okumalı bu kitabı.
Tavsiye : öncelikle bu kitabı aileler okumalı ! Çocuğa gösterilmeyen bir sevginin sonuçları için. Sonra o çocuk mutluluk kavramını sokaklarda aradığında ondan çok uzakta olabilirsiniz.
#keyifliokumalar


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder